عقاب سفید مهربان

آشیانه ات تو را می خواند همه دلتنگ تو هستند . تو را دوست می دارند .جوجه ها بزرگ شده اند. یکی آشیانه دارد . جوجه دارد .دیگری آشیانه می خواهد . جوجه می خواهد .

نام تو مقدس است . قداست به ما نمی آید. عقاب شرق تو را جستجو می کند .

عیان نمود تا دل ت بلرزاند .عزلت بیش از این شایسته نیست . نیایی کلاغ ها در ها را می ربایند . خفاش ها در آشیانه هایت لانه می کنند .عقاب خوش پر و بال ، به پرواز در آمده . تو را جستجو می کند و بوی تو را به مشام دارد. آسمان مه آلود نیست . به رنگ دریاست . رنگ بستر عشق تو که آن را می نوردد . روباه پیر ، بوی گوشت به مشام ش رسید . ولی طوفان به او اجازه ی درست بوییدن را نداد. خطا رفت . هنوز هم خطا میرود . کنار دریاست ولی هنوز هم در انتظار فرود توست و چشم به آسمان دارد ولی دیگر نیرویی ندارد . پیر است و ره گم کرده است . به آشیانه برگرد و عیان پرواز کن به هر کجا که می خواهی . جوجه ها نزد هم پناه خواهند گرفت و روزگار خوبی خواهند داشت . ببخش اگر امانتدار خوبی نبودیم .