چه روزگاری داشتیم .

یک روز یک دختر دل پاک که حالا به این جور دخترا می گن ساده ُ یکی از این بچه شیخ های عر ب که خیلی مال و منال هم دارند ُ براش پیام داد که فلانی ُ من مردم . اونم هی گریه کرد . خب قل ها بلافاصله شاخک های حس ششم شون کار می کنه . خلاصه اومد پیش ش و بهش دلداری داد که بابا جان ! عزیز من . این زنده است ولی در مقابل صداقت تو نمی دونه چکار کنه و این حقه رو بکار برده . می گی نه . بریم در مسنجر . طرف خودش رو ظاهر کرد . هر دو باهاش صحبت کردند ُ قل دختره ساده ُ به قول اینا ُ با طرف هم صحبت شد . اون پسر عرب ازقل دختر سادهه سوالاتی پرسید و بهش گفت : شما انگلیسی تون خیلی عالیه و...................
این بود که بهتون گفتم ُ اون پسر عرب که ماشاا.... حالا برای خودش مردی شده ُ متوجه دو بودن شد . از روی نوع نگارش متوجه شد . اون موقع هیچ ضروردتی نبود که کسی نقش بازی کنه .

یادمه ُ ما با هم قصه می نوشتیم . هر کدوم نقش یک پرسوناژ را بازی می کردیم و با هم مکالمه قصه رو تکمیل می کردیم . خلاصه بگم . نمایش بازی می کردیم . وقتی اینترنت اومد . ما باهم چت می کردیم . دو مسنجر روی کامپیوتر می ذاشتیم و با هم چت می کردیم . یکی می شد مثلا زری ُ اون یکی می شد زهرا . یه بار دو دوست بودیم ُ یکبار دو خواهر یا ..........بعد که متوجه شدیم حتی بدون اتصال به اینترنت هم کارهامون دیده می شه .دیگه ادمه ندادی . چه روزگاری داشتیم . به کی نفرین کنیم که این ساعت ها و روزها رو از ما گرفت ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ حتما می گید چطور دونفر کنار هم قرار می گرفتید که اهل خونه متوجه نمی شدند ؟ می دونم این رو می پرسی . چون فضولی . جوابت اینه :

این یه رازه . با پریل لیمو می تونی به خوبی ظرفات رو بشوری . این رو برات نوشتم شاید بتونی اون مخ پوکت رو از توهم پاک کنی. اونوقت به ما می گه اسکیزوفرن . خوب شد نامه به انا معروف رو قبل از نمایش فیلم کبوتر با کبوتر نوشتم والا می گفتی ُ اینا رو نوشتی ُ چون ما اون فیلم رو پخش کردیم . واهههههههههههههههه